Fraukje ~ Mijn eerste reis naar india

India was nooit een land dat mij trok. Ik reisde al jong de wereld rond, alleen of met een partner of een goede vriend, maar India stond onderaan mijn lijstje. Ik dacht altijd: daar hoef ik nooit heen. En toen verscheen er, een paar jaar geleden, een advertentie voor een “mystical pilgrimage”. Alles in mij zei dat ik moest gaan. Het voelde alsof er een deur open ging, terwijl het tegelijkertijd compleet buiten mijn comfortzone lag.

Ik was net bezig met persoonlijke ontwikkeling en spiritualiteit, en ergens voelde ik: dit klopt. Maar het was een groepsreis, en dat vond ik spannend. Ik ben gevoelig voor prikkels en iedereen zei dat India voor mij waarschijnlijk veel te intens zou zijn. Dus ik was voorbereid op het ergste, maar iets in mij bleef zeggen dat ik moest gaan.

Mijn reis

Ik vloog in mijn eentje naar Mumbai en had daar de eerste twee dagen voor mezelf. Ik landde midden in de nacht, moe en een beetje gespannen, maar wat er daarna gebeurde was het laatste wat ik verwacht had: ik floreerde. Ik bloeide volledig open in een stad die ik eigenlijk als overweldigend had ingeschat. De energie daar is zo anders dan waar dan ook. Als je naar iemand lacht, lacht iedereen terug. Het voelt warm en dragend. Ze noemen India niet voor niets “Mother India”. Ik voelde me er letterlijk gedragen. Geen overprikkeling, geen stress, alleen maar een soort openheid en nieuwsgierigheid.

“Ze noemen India niet voor niets “Mother India”. Ik voelde me er letterlijk gedragen. ”

Als je veel van de wereld hebt gezien, raak je op een gegeven moment minder snel onder de indruk. Veel plekken lijken op elkaar en je gaat onbewust vergelijken. Maar India… er is geen plek zoals India. Het voelde alsof ik voor het eerst in lange tijd weer echt op reis was. Echt op avontuur.

Na Mumbai vloog ik naar Delhi, waar de groepsreis begon. Het was een pilgrimage met dagelijkse thema’s zoals stilte, wie ben ik, de dood, meditatie en de guru. Elke dag startten we met contemplatie en daarna bezochten we satsangs, heilige plekken, gurus, plekken die ver van toeristisch waren. Het maakte de reis bijzonder diepgaand. Ik heb bijna geen toeristen gezien.

We verbleven vier nachten in Rishikesh, dat nu een van mijn favoriete plekken op aarde is. Het is een zachte plek om te landen in India. Je zit in de bergen, de lucht is fris, je bent aan de Ganga, en het voelt rustig en toegankelijk. De gebouwen geven het bijna iets sprookjesachtigs. De mensen zijn warm en kleurrijk. Je kunt er zonder zorgen eten, want er zijn veel goede restaurants. Overigens ben ik in al die weken India nul keer ziek geweest. Je moet natuurlijk wel een beetje selectief zijn, maar mijn ervaring was heel positief.

Het eten was misschien zelfs wel het lekkerste dat ik ooit op reis heb gehad. En Rishikesh zelf heeft zoveel te bieden: raften, hiken, de Beatles ashram, de avond-Aarti, kleine winkeltjes. Ik heb daar enorm genoten. We gingen ook naar Haridwar, waar de sfeer nog traditioneler is. Mensen maken graag contact, willen met je op de foto en zijn oprecht blij om je te zien. Als je je daarvoor openstelt, ontstaat er echt iets moois. Door een lach, door woorden zoals Sitaram of Om Namah Shivaya. De openheid is ontwapenend.

Varanasi & Vrindavan

Vanaf Haridwar namen we de nachttrein naar Varanasi, iets waar ik het meest tegenop zag. Ik heb elf jaar high-end reizen georganiseerd, dus deze manier van reizen voelde voor mij als een enorme sprong in het diepe. Ik vond het ook echt spannend. We gingen midden in de nacht naar het station en dat was al een ervaring op zich. We hadden al onze instrumenten bij ons en maakten muziek op het perron. Indiërs vonden het geweldig dat we hun mantra’s zongen. Er ontstond zo’n mooie uitwisseling.

In de trein zat ik eerst tegen een paniekaanval aan. Drie bedden boven elkaar, donker, een deken, alles basic. Het voelde even alsof ik vastzat. Maar later op de reis ging dat helemaal open. We maakten muziek, mensen kwamen bij ons zitten, ze straalden. En hoewel we uiteindelijk 18 uur in die trein hebben gezeten door vertraging, is dit achteraf een van de mooiste ervaringen geworden. Het was authentiek, menselijk en het liet me voelen hoeveel we eigenlijk aankunnen als we controle loslaten. Als je je overgeeft aan het discomfort, ontstaat er ruimte voor betekenisvolle momenten die je nooit had kunnen plannen.

Varanasi zelf is met niets te vergelijken. Alsof je een paar eeuwen teruggaat in de tijd. Vooral bij de ghats voelt het alsof je de middeleeuwen binnenwandelt. Er is niks westers, geen reclame, geen moderne invloeden. Mensen lopen in traditionele kleding en leven volledig vanuit hun eigen cultuur. Het is de stad van de dood. Mensen komen er om te sterven, en bij de burning ghats kun je gewoon aanwezig zijn. Dat vond ik in het begin lastig, maar het raakte me diep. De manier waarop ze daar met de dood omgaan heeft mijn perspectief veranderd. Het is verweven in het dagelijkse leven, niet weggestopt zoals bij ons.

We bezochten de grote Shiva-tempel, waar mensen soms een hele dag in de rij staan. Als toerist kom je sneller binnen, maar niet op alle plekken. Toch was het indrukwekkend om de energie van die plek te voelen.

Daarna reisden we door naar Vrindavan, de geboorteplek van Krishna. Een totaal andere ervaring dan hoe de Krishna-beweging hier soms op straat overkomt. Daar is het hart van de bhakti voelbaar. De tempels zijn levendig, mensen chanten de hele dag door, en hun devotie is tastbaar. Het gaf me veel meer respect en begrip voor hun levenswijze. Ook daar had ik bijzondere ontmoetingen. Het was tijdens Diwali, waardoor alles vol licht en kleur was. Een prachtige tijd om in India te zijn.

Na de groepsreis had ik behoefte aan integratie. Ik ging in mijn eentje naar Goa, boekte een bungalow aan het strand en deed vijf dagen helemaal niets. Het was precies wat ik nodig had om de reis te verwerken. Want als je zulke diepgaande ervaringen hebt, heb je echt tijd nodig om te landen. Als je meteen weer in het dagelijks leven duikt, vervliegen de inzichten. Door te vertragen, kun je de lessen daadwerkelijk in jezelf opnemen en er iets mee doen.

Wat heb ik meegenomen uit deze reis?

Deze reis heeft mijn ogen geopend voor hoe transformerend reizen kan zijn als je met aandacht reist. Als je in je lichaam zakt, thema’s meeneemt, de lessen van wisdom keepers ontvangt en jezelf openstelt voor het onbekende. Reizen hoeft niet alleen mooi te zijn, het kan betekenisvol zijn. Verbinding werkt helend. Daar zit wat mij betreft het goud.

Daar, in India, is het zaadje geplant om de reizen die ik organiseer niet alleen mooi te maken, maar ook dieper. Meer bezield. Meer gericht op verbinding, transformatie en echte ervaringen. India heeft me laten zien dat het anders kan, en dat heeft alles veranderd.

Laat je inspireren door onze India reizen! Wil je meer weten over mijn eerste reis naar India, dan kun je altijd even contact opnemen.